Seksuel verlangen in lange relaties

Terug naar overzicht

Seks. We kunnen er in het begin van onze relatie niet genoeg van krijgen. Gedurende de fase van verliefdheid is er een ongeremd hoog libido en een voortdurend verlangen naar elkaar. En dan is daar ineens de langdurige relatie.

Hoe meer de liefde en de intimiteit tussen twee mensen groeit, hoe meer de erotiek en het verlangen lijkt af te nemen. Hoe kan dit? En waarom komt dit in 94% van de relaties voor? Toen ik voor het eerst het boek van Esther Perel las, ging er een wereld voor mij open. Erotische intelligentie en de kracht van seksueel verlangen in langdurige liefdesrelaties. Hoe houd je het verlangen naar elkaar levend?

Seksueel verlangen in lange relaties

Tja, erotiek houdt van het mysterieuze, het nieuwe en het onverwachte. Het gedijt het beste op alles wat onbekend is. Waar liefde gaat over ‘hebben’ gaat passie vooral over ‘willen’.

“Erotiek heeft een voortdurende ongrijpbaarheid nodig. Zij is minder geïnteresseerd in waar ze al is geweest, maar enthousiast over waar ze nog naar toe gaat.”

Betekent dit dan dat voortdurende erotiek, passie en verlangen niet kunnen bestaan in een langdurige monogame relatie? Is het intense, woest erotische verlangen dan alleen te realiseren buiten je relatie? In een prille of kortstondige verliefdheid? In de spanning van een affaire of een avond anonieme seks?

Het afnemen van erotisch verlangen in een langdurige relatie is inderdaad één van de meest voorkomende oorzaken van zowel overspel als de keuze voor polygamie.

Mocht je nu denken; HOLYMOLY! That’s NOT for me! Schrik niet. Dit betekent niet dat je óf voor een open relatie moet kiezen óf dat je in een monogame relatie de rest van je leven genoegen hoeft te nemen met uitgebluste, snelle ‘moetjes’. Ook binnen langdurige monogame relaties kan de passie en het erotisch verlangen weer worden aangewakkerd en worden behouden.

Maar hoe dan?

Groeiende emotionele intimiteit gaat vaak samen met een verminderd seksueel verlangen. Het verdwijnen van passie blijkt een onbewust gevolg van het scheppen van intimiteit. Dus hoe dichter je naar je partner toegaat, hoe meer verbondenheid er is, des te minder het seksueel verlangen.

De basis van de menselijke liefde berust op twee pijlers die tevens het grootste conflict vormen in menselijke relaties: overgave & zelfstandigheid. We willen allemaal graag met onze partner samenzijn, maar hebben op de lange termijn ook de behoefte aan autonomie, aan zelfstandigheid. Onze behoefte aan samenzijn kent tegelijk een behoefte aan afzonderlijkheid en afstand. Het één kan niet zonder het ander. Het komt in elke relatie voor.

Als er een goede balans is tussen samenzijn en autonomie is er over het algemeen vrij weinig aan de hand. Als er teveel afstand is, kan er geen intieme band ontstaan, dan zal een liefdesrelatie over het algemeen niet uitmonden in een langdurig en duurzaam samenzijn. Maar wat veel vaker gebeurt – bijna in alle langdurige relaties – is dat partners compleet samensmelten. De autonomie van twee individuen wordt compleet teniet gedaan. De zelfstandigheid binnen een langdurige relatie verdwijnt steeds meer naar de achtergrond.

Wanneer men samensmelt, wanneer twee mensen één worden – en laat dit nu eens ons grootste streven binnen relaties zijn – kan er geen échte verbinding meer ontstaan. Er is niemand meer waarmee je een band kunt vormen. Het verlangen naar de ander verdwijnt, want je ‘bent al één’.

Dan is er geen brug meer om overheen te lopen naar de ander. Dan is er geen verlangen meer om naar de overkant te gaan, naar de andere kant waar de partner is. Er is geen innerlijke wereld meer die je kunt binnengaan, want je bent daar al continu. Je bent al samen één. Je kunt niet verlangen naar iets, wat er eigenlijk altijd al is.

“Maar al te vaak houden paren, die zich in de warmte van de liefde koesteren, het vuur van de hartstocht niet brandend. Ze vergeten dat vuur constant zuurstof nodig heeft. Afzonderlijkheid is die zuurstof.”

Intimiteit, vertrouwen en veiligheid liggen ten grondslag aan een goede relatie, maar laat het ontstaan vanuit afzonderlijkheid en individualiteit. Het is een voorwaarde voor werkelijke verbinding met je partner. Dit is de wezenlijke paradox van intimiteit en seksualiteit.

Laat samenzijn én tegelijk afzonderlijk zijn de basis worden van je relatie en je zult merken dat het erotisch verlangen toeneemt, de seks passievol en hartstochtelijk. Dat je samen, individueel, kunt genieten van een moment vol vervuld verlangen.

Niet enkel een reis samen,
maar vooral een reis naar jezelf.

Zodat je vanuit een sterke individuele fundering bewust kunt kiezen voor een constructieve, liefdevolle en gelijkwaardige relatie met de ander. Heel en in verbinding.