(Ethische) non-monogamie

Terug naar overzicht

Wanneer ik mensen vertel over mijn werk, krijg ik vrijwel altijd direct de vraag: “Waarom vind je non-monogamische relaties zo interessant?” Er heerst een ongelooflijke nieuwsgierigheid naar non-monogamie enerzijds, terwijl anderzijds het taboe streng toekijkt. Dit geldt voor zowel overspel als polyamorie.

Wat is (ethische) non-monogamie?

Binnen mijn praktijk gebruik ik de term ‘non-monogamie’ voor relaties waarbij gewenst óf ongewenst meerdere personen betrokken zijn. Denk hierbij aan vreemdgaan/overspel enerzijds en polyamorie/open relaties anderzijds. Ik werk met koppels die een monogame relatie nastreven én mensen die bewust kiezen voor een open vorm van liefde

“Vreemdgaan is ontzettend pijnlijk, maar ook binnen open relaties kunnen pijnlijke emotionele knoppen worden ingedrukt.”

Ik begeleid koppels die na overspel besluiten bij elkaar te blijven. Deze koppels staan voor een grote uitdaging. Ik vind het een bijzonder mooi proces dat koppels na overspel doormaken. Een nieuwe dynamiek – die de relatie in veel gevallen ten goede komt – kan worden gecreëerd. Ik mag deze koppels laten ervaren dat overspel niet altijd ‘het einde’ betekent, maar vooral ‘een prachtig nieuw begin’. Ik vind het heel bijzonder om een bijdrage te mogen leveren aan dit intieme en kwetsbare proces.

Dan is er natuurlijk ook de kant van de gewenste buitenrelationele personen. Zoals ‘de open relatie’ of polygamie/polyamorie. Ondanks dat er in deze relaties een bewuste keuze wordt gemaakt voor vrije liefde kunnen er pijnlijke emotionele knoppen worden ingedrukt.

Mensen die kiezen voor een vrije vorm van liefde zijn zich vaak erg bewust van hun innerlijke wereld of zijn bereid hier diep in te reizen. Zowel individueel als samen. Ik vind het werken met mensen die de reis binnenin zichzelf aan durven gaan ongelooflijk dapper en er kunnen prachtige resultaten mee worden bereikt op persoonlijk, spiritueel en relationeel vlak.

Monogamie of Polygamie?

In mijn werk is mijn persoonlijke voorkeur voor monogamie of polyamorie compleet onbelangrijk. Ik vind het belangrijk om mijn cliënten voor zichzelf na te laten gaan wat zij normaal en aanvaardbaar vinden. Waar voor hen de persoonlijke grenzen, waarden en verwachtingen liggen.

“Wat ik in mijn vakgebied zie gebeuren is dat monogamie de norm is. Seksuele trouw wordt gezien als volwassen, verplicht en realistisch.”

Buitenrelationeel seksueel contact – zelfs met wederzijdse toestemming – is voor veel therapeuten verdacht. Het wijst voor veel therapeuten op een gebrek aan verbondenheid tussen de partners of het wijst op de vrees voor intimiteit- bindingsangst.

Dit monogame ideaal binnen relatietherapie, maar ook binnen de maatschappij vind ik ietwat naïef en achterhaald. Hoe mooi de intentie ook is, een groot aantal mannen en vrouwen kan hier niet aan voldoen. En juist doordat buitenrelationele verbinding (seksueel en emotioneel) gedemoniseerd wordt en trouw als absolute norm wordt gehanteerd zorgt een mogelijke consequentie als vreemdgaan vaak voor ondraaglijke pijn.

Monogamie is een prachtige relatievorm, wanneer het een vrije uiting van loyaliteit is. Een vorm waar twee partners vanuit pure liefde, beide bewust voor kiezen. Maar zodra monogamie een vorm van (duswel onbewust) gedwongen medewerking wordt, doemen er vaak problemen op. Zo hebben veel koppels nog nooit het gesprek gevoerd over monogamie en wordt er steevast vanuit gegaan dat het de basis van de relatie is. Monogamie kan alleen werken als beiden partners, na gesprek, een bewuste toegewijde keuze maken voor deze relatievorm.

Tevens geldt hetzelfde voor een open relatie/polyamorie. Enkel wanneer vanuit volledig wederzijdse goedkeuring en liefde de keuze wordt gemaakt – en dus niet vanuit angst – is het een prachtige manier van samenleven.

Het belangrijkste is om samen te onderzoeken welke persoonlijke waarden ten grondslag liggen aan jullie relatie en hoe je aan deze – op de voor jullie beide meest prettige manier – gehoor kunt geven. Vooral bij moeilijke vraagstukken zoals deze is therapie helpend.

Niet enkel een reis samen,
maar vooral een reis naar jezelf.

Zodat je vanuit een sterke individuele fundering bewust kunt kiezen voor een constructieve, liefdevolle en gelijkwaardige relatie met de ander. Heel en in verbinding.